آدم‌های صبح

عادت دارم روزی یک ساعت پیاده روی کنم، اگر امکانش باشه صبح‌ها قبل از طلوع آفتاب رو ترجیح می‌دم. مسیر تاریک و خلوته و به مرور هوا شروع به روشن شدن می‌کنه و می‌تونم در آخر طلوع خورشید رو ببینم.

در طول مسیر با آدم‌هایی مواجه می‌شم که یه ویژگی نسبت به آدم‌هایی که در ساعت‌های دیگه شبانه روز می‌بینم بیشتر دارن. غریبه‌هایی که از کنار هم رد می‌شن و به همدیگه سلام می‌کنن.