ای کاش سنگ بودم

همچون برفی سنگین، تا فرو افتد از شاخه‌ای
همچون پرنده، تا جدا ماند از زمین به انگشت کهن درختی
همچون عشقی زار، تا سر فرو برد در گوری
همچون من، تا از پا بماندی
آه ای کاش سنگ بودم، تا نشکسته با کوچک تلنگری.